Φορτώνιιιιει

ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ

LiberteamLiberteam17/05/2016
bdfdfvvdrgdtbv.jpg

Δύσκολες ώρες διέρχεται η αγαπημένη συγγραφέας μικρών και μεγάλων, καθώς πάθηση που ανέπτυξε στις παλάμες της από την εδώ και δυο δεκαετίες καταπόνησή τους θα την κρατήσει μακριά από τις PR υποχρεώσεις της.

«20 χρόνια τώρα γράφω ακατάπαυστα», ενημερώνει η Δημουλίδου τους χιλιάδες αναγνώστες της από Facebook μεριά για το «σύνδρομο Ντιπουιτρέν» που εμφάνισε στα χέρια και απειλεί να καθελκύσει νέα εμπόδια σε μια λαμπρή λογοτεχνική καριέρα.

Η νέα αναποδιά φέρνει απαρέγκλιτα στις ζοφερές βαλίτσες της καινούρια φράγματα, αφού

«Ως εκ τούτου δεν μπορώ να κάνω παρουσιάσεις, να υπογράφω, να απαντώ σε μνμ σας, να κουράζομαι γενικότερα και να καταπονώ τα χέρια μου»

Και επειδή οι στιγμές και δύσκολες είναι και κρίσιμες, διάβασε το ποστ και ευθυγράμμισε τις προσευχές σου μαζί της. Και καθώς τα χτυπήματα της μοίρας (και των ιντερνετικών τροσλανιών) στη Χρυσηίδα Δημουλίδου περισσεύουν και η ειρωνεία δείχνει το τρομακτικό τε πρόσωπο, το χειρουργείο της προγραμματίστηκε για τις 23 Μαΐου, τρεις μέρες πριν από την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου «Οι δαίμονες δεν έχουν όνομα». ‘

Αφωνος;

 

A, κι έτσι για την ιστορία, ας δούμε τι είναι αυτή η νόσος (και γιατί οι συγγραφείς δεν πρέπει να την φοβούνται)…

Untitled-1

dimoul.jpg

dimoul

xrdim-672x1024.jpg

dmlidou000.jpg

 

Ο μοχθηρός βιαστής την πλησίασε αθόρυβα. Πριν το καταλάβει, βρισκόταν πίσω της. Την άρπαξε βίαια από το χέρι, την κόλλησε στον τοίχο και άρχισε να τρίβεται ηδυπαθώς πάνω της. «Και τώρα», της είπε κοφτά, «θα σε παίρνω για χρόνια».

Όχι, δεν είναι απόσπασμα από το προφητικό λες βιβλίο της Δημουλίδου «Τα δάκρυα του Θεού» (μέχρι και ο θεός κλαίει που παράτησε τη λογοτεχνία), αλλά ένα προλογάκι στο ύφος του λογοτεχνικού ύφους που έχει καθιερώσει η εγνωσμένης αξίας συγγραφέας γυναικείας λογοτεχνίας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό).

dmlidou300

Κανείς δεν ισχυρίζεται φυσικά ότι μπορεί να γράψει σαν τη Χρυσηίδα Δημουλίδου, εκτός από έναν Καζαντζάκη ίσως, άντε και κάναν Καβάφη, η πάσα όμως μας δόθηκε από την εύστοχη και σωστότατη συντακτικά δήλωσή της, τη μεγάλη κατακλείδα (ευχόμαστε) σε μια σπουδαία καριέρα που φαίνεται να παίρνει απρόοπτο τέλος εξαιτίας του bullying που δέχτηκε η κυρία Χρύσα.

dmlidou200

«Υπόκειμαι χρόνιο βιασμό» (και όχι υφίσταμαι ή τουλάχιστον υπόκειμαι σε), εξομολογήθηκε η Χρησηίδα online και όλης της χώρας οι φιλόλογοι έσκισαν τα διπλώματά τους. Τα κατακλυσμιαία γεγονότα ξεδιπλώθηκαν με αστραπιαίους ρυθμούς, σαν την πώληση των βιβλίων της ένα πράγμα, ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

dmlidou400

Όλα ξεκίνησαν όταν η ελαφρώς συνωμοσιολόγα Χρυσηίδα χρησιμοποίησε το πολυαγαπημένο της Facebook για να εκδηλώσει μια σχεδόν αυταπόδεικτη αλήθεια:

dmlidou1

Μοιραία έγινε ο κακός χαμός, καθώς έπιασαν δουλειά τα τζιμάνια της Χρυσής Μούτζας και η εκλεκτή διαδικτυακή τους παρέα, αν και είμαστε υποχρεωμένοι να τους μαλώσουμε: μην πειράζετε τη Χρυσηίδα ρε κωλόπαιδα, μην τα βάζετε με την πνευματική ιντελιγκέντσια του τόπου μας! Τέλος πάντων, ο ευαίσθητος ψυχισμός της καλλιτέχνιδος-πνευματικού ταγού της χώρας μας πληγώθηκε που λέτε ανεπανόρθωτα, καθώς έχει συνηθίσει σε εκδηλώσεις λατρείας και όχι σε πονηρές επιθέσεις που σκοπό έχουν να πλήξουν το δυσθεώρητο κύρος και τη διεθνή καριέρα της. Ό,τι ακολούθησε, είναι ίσως τα μόνα γραπτά που ξεπετάχτηκαν από την πένα της με σχετική λογοτεχνική αξία.

dmlidou2

Αφού τη βίασαν λοιπόν συναισθηματικά και αλληλοδιαδόχως οι πικρόχολοι σχολιαστές του ίντερνετ και το πράγμα έφτασε στο απροχώρητο, ήρθε η είδηση που έπεσε κεραυνός εν αιθρία στο λογοτεχνικό μας τοπίο. Το θέμα είναι σοβαρό και όλοι πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, καθώς κινδυνεύουμε να χάσουμε σύσσωμη τη διανόηση της Ελλάδας, ναι, για τέτοιο μέγεθος μιλάμε. Διαβάστε τη δήλωσή της με δική σας ευθύνη…

«Αναγκάζομαι να κάνω αυτή την ανάρτηση για να σας ενημερώσω πως εγώ κατεβάζω τα μολύβια μου, κλείνω τα προφίλ μου, ακυρώνω διαγωνισμούς και αναρτήσεις φωτογραφιών και σχολίων σας και σταματώ το γράψιμο αν δε σταματήσουν όλα αυτά και κατέβουν τα συγκεκριμένα post. Αν το ζητούμενο τους είναι να σταματήσω να γράφω, το πέτυχαν… Ας γιορτάσουν τη νίκη τους.. Και μην τολμήσει κανείς σας να πει να μη δίνω σημασία γιατί θα τον διαγράψω από φίλο γιατί τον χρόνιο αυτό βιασμό τον υπόκειμαι εγώ κι όχι εσείς…».

Αφού γιόρτασαν αυτοί και γιόρτασε και το πανελλήνιο μαζί τους, η Χρυσηίς ξαναχτύπησε και τώρα τα πράγματα έγιναν κάργα σοβαρά. Απείχαμε μόλις μια στιγμή από την ολοκληρωτική καταστροφή του ελληνικού λογοτεχνικού στερεώματος και όλοι κρατούσαμε την ανάσα μας για τις εξελίξεις:

dmlidou3

Το κοινοποιήσατε ή όχι ακόμα; Αφού μπορείτε να το κοινοποιήστε(!), για κοινοποιήστε το για να συνεχίσουμε. Έκτακτα. Δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά που κατέφυγε η κυρία Δημουλίδου σε συνωμοσιολογικές ακρότητες, ήταν όμως η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της αυθόρμητης λαϊκής οργής…

dmlidou4

Και κάτι ελαφρώς πιο δοκιμιακό, έστω κι αν δεν περιμέναμε ποτέ πως θα αναφερόταν αυτή η λέξη στην ίδια πρόταση με το Χρυσηίδα Δημουλίδου! Είδες τι κάνει η ιστορικότητα των στιγμών;

dmlidou5

Έκτοτε η Χρυσηίς ακροβατεί μεταξύ λογικής και παραλογισμού και τα φαρμακερά της βέλη στρέφονται πια κατά δικαίων και αδίκων. Κανείς δεν είναι ασφαλής πια από τα πυρά της συγγραφέως, ακόμα και οι πιστές στρατιές των θηλυκών θαυμαστών της…

dmlidou6b

dmlidou6a

Αυτά καταφέρατε ρε τσογλάνια, ντροπή σας! Η πένα που μας διασκεδφάζει (το μόνο σίγουρο) κλείνεται στο συγγραφικό της καβούκι λοιπόν και τίποτα δεν τη βγάζει από κει (δεηθείτε στους θεούς σας!). Ούτε τα αιτήματα φιλίας, ούτε οι απροσχημάτιστες εκδηλώσεις λατρείας ούτε οι εκκλήσεις για μία της δήλωση. Αλλά με τέτοιους ανθρώπους γύρω της, τι να σου κάνει το λογοτεχνικό ίνδαλμα θα μας πεις;

dmlidou7

Το ερώτημα που είναι τώρα στα στόματα όλων είναι ένα: Θα επιστρέψει η κ. Δημουλίδου στο λογοτεχνικό σύμπαν του τόπου μας ή θα μείνει ορφανή η Ελλάδα από διανόηση; Θα το πάρει το ποτάμι το bullying που υπέστη ή θα την κάνει να αποσυρθεί οριστικά, οριστικά (ωραίο ακούγεται αυτό), από τον χώρο του ογκώδους βιβλίου με το κιλό και την αμφίβολη λογοτεχνικότητα; Γιατί να πώς γράφει η Χρυσηίδα τα χορταστικά σε οργασμούς και σελίδες πονήματά της:

dmlidou8

Ε μη μας πείτε ότι δεν έχει δίκιο η ελαφρώς ανορθόγραφη, ελαφρώς ασύντακτη Χρύσα να θέλει να διαφωτίσει το πατρώο γένος (αλήθεια, πού βάζεις υποψηφιότητα για υπουργός, να πάμε κι εμείς βρε παιδί μου;):

dmlidou9

Το μόνο που μένει πια είναι να κρατήσουμε την ανάσα μας καρδιοχτυπώντας μην τυχόν και αλλάξει απόφαση και επιστρέψει στη γραφή! Γιατί πόσα τέτοια να αντέξει η κακομοίρα η ελληνική λογοτεχνία πριν πάρει τα βουνά και γίνει βουκόλα;

dmlidou10

dmlidou11

dmlidou12

dmlidou13

dmlidou14

dmlidou15

dmlidou16
Φρίκη, σωστά;

Αποχαιρετούμε οριστικά και αμετάκλητα λοιπόν (αμετάκλητα κ. Χρυσηίδα μας, τέως Χρύσα, έτσι;) τον φάρο της ελληνικής συγγραφικής παραγωγής με λίγες μόνο στροφές ενός ποιήματός της, που θα μας συντροφεύει σε κείνες τις καλοκαιριάτικες μέρες ραστώνης στην παραλία που δεν θα έχουμε τα βιβλία της να ακουμπάμε τη φραπεδιά πάνω. Και μια σημείωση προς τα καλόπαιδα του ίντερνετ: αφού καταφέρατε να σωπάσετε τη Χρυσηίδα, μήπως έχει έρθει η σειρά και της Σώτης;

dmlidou17

Με τον Θεό κι απόψε μίλησα
του ζήτησα βοήθεια
κι εκείνος δε μ’ αρνήθηκε
όπως πολλοί το ‘κάναν
γιατί πιστέψαν στ’ άδικο
πιστέψαν στην κατάρα
που ‘χει καθίσει πάνω τους
σαν σύννεφο που βρέχει.

Βρέχει κατάρες και οργή,
βρέχει θυμό και λάβα,
μίσος, κατάντια και βροχή,
βροχή που σε ματώνει,
τον πόνο μεγαλώνει…

Και ο Θεός με χάιδεψε
μ’ Αγάπη και Σοφία.

«Μην τους μισείς όλους αυτούς
και μην τους εκδικείσαι
κι εσένα αν αρνήθηκαν
εμένα με μισούνε,
όμως εγώ τους αγαπώ
και τους καλώ σιμά μου,
κάθε στιγμή, κάθε λεπτό,
μα εκείνοι δε με βλέπουν
δε με θωρούν στο διαβα τους και ούτε με ακούνε…»

Κοινώς, θεός φυλάξοι!

dmlidou00
That’s all folks